اين تعبير كه خداوند زيبا است و زيبايى را دوست دارد ، و يا تعبير به اينكه خداوند زيبائيها را آفريده ، همگى اشاره به اين حقيقت است كه اگر استفاده از هر گونه زيبايى ، ممنوع بود ، خداوند هرگز اينها را نمىآفريد ، آفرينش زيبائيها در جهان هستى خود دليل بر اين است كه خالق زيبائيها آن را دوست دارد . ولى مهم اينجاست كه غالبا در اين گونه موضوعات ، مردم راه افراط را مىپويند ، و با بهانه‌هاى مختلف رو به تجملپرستى مىآورند ، و به همين دليل قرآن مجيد - همانطور كه گفتيم - بلافاصله بعد از ذكر اين حكم اسلامى از اسراف و زياده روى و تجاوز از حد ، مسلمانان را بر حذر مىدارد ، در بيش از بيست مورد در قرآن مجيد به مساله اسراف اشاره شده و از آن نكوهش گرديده است ( درباره اسراف در ذيل آيات متناسب مشروحا سخن خواهيم گفت ) . به هر حال روش قرآن و اسلام در اين مورد ، روش موزون و معتدلى است كه نه جمود دارد و تمايلات زيباپسندى روح انسان را در هم مىكوبد ، و نه بر اعمال مسرفان و تجملپرستان و شكمخواران صحه مىگذارد ، مخصوصا در جوامعى كه افراد محروم و بينوا وجود داشته باشد حتى از زينتهاى معتدل نيز نهى مىكند ، و لذا مىبينيم در بعضى از روايات هنگامى كه از بعضى امامان سؤال مىكردند چرا لباس فاخر پوشيده‌ايد در حالى كه جد شما على ع چنين لباسى در تن نمىكرد ؟ در پاسخ مىفرمودند مردم آن زمان در شدت و فشار بودند و مىبايست چنين شود ، اما مردم زمان ما زندگى مرفه ترى دارند و در چنين شرائطى استفاده از اين زينتها ( در حدود معقول ) مانعى ندارد . يك دستور مهم بهداشتى جمله « * ( كُلُوا وَاشْرَبُوا وَلا تُسْرِفُوا ) * » : « بخوريد و بياشاميد و اسراف نكنيد » كه در آيه فوق آمده است ، گرچه بسيار ساده به نظر مىرسد ، اما امروز